Open organisaties verbinden zich met hun unieke (werk)plek

De meeste organisaties hebben een thuisbasis op een plek. Ze zijn gevestigd in een historisch pand, in het centrum van een oude stad, of juist op een industrieterrein dat voorheen tot het buitengebied behoorde. Een open organisatie werkt vanuit verbinding met de plek waar die gevestigd is. Elke plek heeft zijn immers eigen geschiedenis, die doorklinkt in het heden. Zo vind ik het een voorrecht dat ik woon en werk in de oudste polder van Nederland wonen: de polder Mastenbroek. In een deel van die polder is de Vinex-wijk Stadshagen ontwikkeld. Op de plek waar ik werk komt oud en nieuw Nederland samen. Aan het verhaal van dit gebied is een nieuw hoofdstuk toegevoegd.

Mijn vorige werkplek was in een witte villa, oorspronkelijk het woonhuis van een textielfamilie. In de Tweede Wereldoorlog is de Joodse familie die daar woonde weggevoerd en nooit meer teruggekomen. Hoewel het huis verbouwd was tot kantoorpand, bleef de historie aanwezig. En toen er tijdelijk twee kamers leeg stonden, voelde je de echo van het huis dat eerder zo tragisch leeg had gestaan.

Bij de ontwikkeling van gebouwen, wijken, straten of huizen is het respectvol om aan de historische kwaliteit van een plek nieuwe kwaliteit toe te voegen. Het ontdekken van het unieke verhaal van een plek helpt daarbij. Kent jouw organisatie de levensloop van de plek waar je werkt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 thoughts on “Open organisaties verbinden zich met hun unieke (werk)plek

  1. Hoi Pauline,

    Historie is inderdaad zo belangrijk! Het bepaalt ons in het heden en geeft ons houvast en perspectief. Het was dat, wat ik miste toen ik in ‘mijn’ polder ging wonen: Oostelijk Flevoland. De huizen waren nieuw, de bomen jong: het leek een plek zonder historie te zijn. Toch is het dat niet, heb ik gemerkt. Op het moment dat ik met mijn ouders in mijn achtertuin zat en mijn moeder zei: “Waarschijnlijk heeft je opa hier boven ons gevaren, als visser uit Bunschoten-Spakenburg”, toen kreeg mijn nieuwe woonplaats opeens ook voor mijzelf historie. En dat maakte dat mijn ogen open gingen voor de historie van het hele gebied. Ondertussen woon ik hier al dertien jaar en heb ik door zowel m’n werk als m’n persoonlijk leven iets toegevoegd in dit gebied. En heeft de polder een stukje van mijn persoonlijke historie ontvangen…

    hartelijke groet,
    Gerke