Een tijdje geleden zag ik de prachtige documentaire Tsukomu, Spirit of Objects. Daarin ging het over de grote tsunami die Japan jaren geleden trof. De vloedgolf overspoelde allerlei gebouwen, waaronder scholen. Brokstukken van de school en spullen van de kinderen werden weggeslagen in zee. Lange tijd later spoelden op de Amerikaanse westkust schooltassen van Japanse kinderen aan. Op verzoek van Japan werden al deze natte en halfvergane schooltassen teruggescheept naar het land van herkomst.
In Nederland kampen we met een enorm overschot aan tweedehands kleding. Spullen die niet of nauwelijks zijn gedragen worden alweer weggegooid. Waarom zouden de Japanners hun verdronken schooltassen terug willen?
Ik ben van nature nieuwsgierig……. Dus verdiepte ik me er in.. Ik leerde dat volgens traditionele Japanse overtuigingen objecten een ziel of geest kunnen bezitten. Vooral als ze oud zijn, met zorg en respect zijn behandeld of elke dag door hun eigenaar zijn gebruikt. Via resonantie nemen spullen een stukje van de ziel van de eigenaar aan. Het woord daarvoor is Tsukumo. Voor mij is dat een prachtig idee. Je bent niet alleen verbonden met de natuur om je heen, maar ook met je spullen ! Als we allemaal zouden voelen dat er een stukje van onze ziel in onze spullen zit…… hoe zou dan onze afvalberg er uit zien?
De Japanse taal kent veel begrippen waarin de Japanse identiteit en wereldbeeld zit ‘verweven’ . Een leuke toepassing van het idee van Tsukomo is ‘Techo Kaigi’. Dat is een moment in het jaar waarbij je reflecteert op (digitale) tools die je dagelijks gebruikt voor schrijven, plannen, visualiseren….. (ik kan me trouwens voorstellen dat dit ook zo werkt met klusgereedschap :-))
Met welke tools voel je je verbonden? Is er echt iets wat je dagelijks gebruikt en zit daar intussen een stukje van jezelf in?
Dit zijn mijn favoriete tools.
- een opschrijfboekje
- een pen
- mijn telefoon
- kleurrijke stiften
- Obsidian: mijn ‘externe brein’ waar ik in het wilde weg aantekeningen in zet over alles wat ik interessant vind en waar uit die chaos mooie inzichten, patronen en blogs ontstaan
- Trello met kleurige kanban boards voor de taken en de tuin
- en Toggl waarin ik tijd bijhoud sinds de start van mijn bedrijf Connecta in 2011.
Ik ben er blij mee, mijn spullen mogen blijven.
Wat zijn de tools waarmee jij ‘resoneert’?


Pingback: De stad als opslagplaats van mensen en zooi – connecta.nl